Chapter15[partI]

posted on 28 Feb 2009 20:53 by moon-drop
สวัสดีค่า...

ช่วงสัปดาห์เเห่งการสอบเป็นยังไงกันบ้างคะ มีใครกำลังจะขาดใจตายบ้างรึเปล่า.. มูนดรอปเองคนหนึ่งล่ะที่รู้สึกอย่างนั้นเพราะอะไรๆรอบตัวมันเยอะเเยะไปหมด รู้สึกว่าได้พักผ่อนน้อยลงเเละเครียดมากขึ้น เเต่ยังไงก็ตาม... กลับมาอัพตอนใหม่เเล้วนะคะ^ ^


ถึงเเม้จะสั้น เเต่ก็ยังยินดีนำเสนอเช่นเคย


--------------------------------

Chapter15



“ว่าอย่างไรนะ!!”




ประมุขแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์อุทานออกมาอย่างลืมตัวเมื่อได้รับทราบข้อมูลใหม่ล่าสุดจากโกลเซนต์ไลบรา.. เรือนกายสูงใหญ่ในชุดคลุมยาวจรดพื้นถึงกับเย็นวาบไปทั่วสันหลัง ขณะที่ผู้อาวุโสทั้งสอง..โดโกและชิออนได้แต่สบตากันและกันอย่างงุนงง


เคียวโกคนนี้... จะตกใจอะไรกันนักกับแค่ฮาเดสฟื้นคืนชีพ...



“ดูท่าทางพวกท่านคงยังไม่ทราบ ว่าทางแซงทัวรี่เองก็ได้ข่าวคราวมาอีกทางหนึ่งเช่นกัน

ในเมื่อเป็นเช่นนี้เห็นทีเราคงวิกฤติอย่างหนักเสียแล้วเมื่อต้องรับศึกสองด้าน ทั้งจากฮาเดสและโพเซดอน”


“หมายความว่ายังไง”



ซากะกลอกตามองบุคคลทั้ง2สลับกันไปมาก่อนจะทอดถอนใจแล้วเหยียดยิ้ม


“หมายความว่าตั้งแต่ครั้งโบราณกาลมาข้าคือเคียวโกผู้โชคดีที่สุดที่ได้รับมือกับเพลิงพิโรธของเทพเจ้าสติแตกถึง2องค์พร้อมๆกันไงล่ะ”



ประมุขแห่งแซงทัวรี่ไม่พลาดที่จะได้เห็นสีหน้าซึ่งเป็นส่วนผสมของความประหลาดใจและตกใจของทั้งคู่ ถึงแม้ว่าตนอาจเอาชีวิตไม่รอดจากทัณฑ์ของเทพเจ้าหากมันก็คุ้มราคาแล้วเมื่อแลกกับความสะใจที่ได้เห็น เพราะสีหน้าที่ตกใจจนซีดเผือดของเซนต์อาวุโสและอดีตเคียวโกนั้นไม่ใช่สิ่งที่จะได้เห็นบ่อยนัก และสวรรค์ทราบดี.. ว่าคนอย่างเจมินี่ ซากะไม่เคยอ้อนวอนร้องขอความเมตตา เขาอาจยอมก้มหน้ารับชะตากรรมมาตลอดก็จริง แต่เมื่อถึงเวลาแล้วเขาเองก็พร้อมที่จะกลายเป็นไอ้ตัวแสบให้เทพเหล่านั้นซาบซึ้งถึงแก่นเช่นกัน


“ก็ดี.. แน่จริงให้มันมาเลย! ..อย่างกับข้าจะสนนี่”



โดโกเพียงแต่คลี่รอยยิ้มในทีแรกที่ได้ฟังตามด้วยเสียงหัวเราะทุ้มลึกในลำคอ ก่อนจะหันไปตบบ่าสหายรักค่อนข้างแรงแล้วแหงนหน้าระเบิดเสียงหัวเราะดังก้อง


“ข้าแพ้แล้ว! เจ้าพูดถูก

เจ้าหนูเจมินี่คนนี้มีลูกบ้าอย่างที่เราคิดไม่ถึงจริงๆด้วย!!”


“ถ้าเช่นนั้นก็ยอมจ่ายข้ามาเสียโดยดี... แล้วคราวหน้าจำด้วยไว้ว่าหากไม่มั่นใจว่าจะชนะล่ะก็ ข้าจะไม่เสียเวลาพนันขันต่อกับเจ้าเด็ดขาด

เอาล่ะ..”


พริบตานั้นชิออนก็เปลี่ยนท่าทีกระทันหัน นัยน์ตาสีม่วงอเมทิสคมกริบพลันทวีแสงสีเข้มขึ้นทันตาพร้อมด้วยสีหน้าจริงจังดังเช่นอดีตที่เคยเป็นเคียวโก


“สาเหตุที่ข้ากลับมาที่แซงทัวรี่นี้อีกครั้งมิใช่แค่เพียงเพื่อนำตัวบุตรสาวกลับไปอย่างเดียวเท่านั้น หากข้ายังไม่ได้ทำหน้าที่อีกอย่างหนึ่งในฐานะเคียวโกให้สำเร็จลุล่วง

โดโก.. เจ้ากับคนอื่นๆออกไปก่อนได้หรือไม่ ข้ามีบางสิ่งที่จะต้องบอกกล่าวต่อเคียวโกคนใหม่เป็นการส่วนตัว”



สิ้นเสียงอดีตผู้นำ โกลเซนต์ไลบราและคนอื่นๆก็พากันทยอยออกไปจากห้อง ขณะที่ซากะยืนนิ่งแล้วขบกรามแน่นอยู่กลางห้องด้วยความอดสูที่เห็นได้ชัดว่าตนไม่อาจซื้อใจผู้ใต้บังคับบัญชาได้เลยแม้แต่คนเดียว อึดใจเดียวกับที่เหล่าโกลเซนต์ต่างพยักหน้าให้แก่กันเเล้วลอบชำเลืองมองเจ้าเหนือหัวของพวกตนก่อนจะหันหลังเดินออกไป ไม่มีใครทันสังเกตเห็นแววตาประหลาดของพวกเขายามที่จ้องมองผู้เป็นประมุข



“เอาละ.. ข้ารู้ว่าเจ้าเกลียดข้า แต่ก็ขอให้สงบใจแล้วยอมฟังข้าสักนิด”


“ใช่.. ข้าอาจชังน้ำหน้าท่าน แต่ข้าก็ไม่ใช่คนต่ำช้าถึงขนาดที่จะลงมือขืนใจเด็กสาวตัวเท่านั้น”



คำพูดดังกล่าวเรียกรอยยิ้มบางๆให้ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากชิออน หากนัยน์ตาคมวาวยังคงจ้องมองใบหน้าฝ่ายตรงข้ามอย่างดุดันไม่เปลี่ยน


“ด้วยความจริงข้อนั้น ทำให้เจ้ายังคงมีชีวิตรอดอยู่จนถึงนาทีนี้”


“และเป็นเพราะมูกับเซเลซิสจะต้องหัวใจแหลกสลายหากเกิดสิ่งใดขึ้นกับท่าน ทำให้ข้าข่มกลั้นความปรารถนาของตนเองไว้ได้

และที่เวลานี้ท่านยังสามารถยืนหายใจรดหน้าข้าได้อยู่ก็เพราะเหตุนี้”



“ปากกล้าขึ้นนะ”


“ข้าไม่เคยกลัวท่านมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว.. ตาเฒ่า”


เพลิงโทสะเข้มข้นในดวงตาสีเลือดสบประสานเข้ากับแววเกลียดชังสีม่วงเข้มอยู่อึดใจหนึ่งก่อนจะดับสลายไปในที่สุด เจมินี่ ซากะถอนหายใจยาวแล้วพยายามสงบจิตใจตนเอง


..วันนี้เวลานี้เขาคือเคียวโก หาใช่โกลเซนต์คนเดิมอีกต่อไปแล้ว ดังนั้นเขาจะต้องแยกแยะเรื่องส่วนรวมและส่วนตัวออกจากกันให้ได้...



“กลับมาเข้าเรื่องกันดีกว่า มีเรื่องใดที่ข้าควรรู้อย่างนั้นหรือ”






To Be Con... Chapter15 partII



รอนานหน่อยนะคะ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ตอนนี้ท่านชิออนกับซาง่าปะทะคารมอย่างไม่มีใครยอมใครเลยนะคะเนี่ยsad smile

#1 By suigintou on 2009-03-01 16:01

รู้สึกเหมือนยิ่งแก่ยิ่งปากจัดนะ ไปลับฝีปากมาจากใครฮึ สง่าเอ๊ยยย!! สะใจมากเลยดีกล้าด่าเทพเจ้าว่าสติแตกไม่พอ (ลามปาม)ไปถึงอดีตเคียวโกอย่างชิออนว่า ตาเฒ่าอีก ก๊ากกๆๆๆๆ คิดไปด๊ายยยยยยยยนะพี่แนนขา เดี๊ยนชอบฮ่า สะใจดีแท้ ที่กล้าด่ากลับซึ่งๆหน้าเลย


แป้งว่าชิออนแม้ตีหน้านิ่งแต่จริงๆคงแอบสะอึกสุดๆเลยล่ะ (เป็นความจริงที่มิอาจเลี่ยง อายุเกือบ 300 มันก็ไอ้แก่ดีๆนี่เองอะ หุๆๆ) นี่ถ้ามูมาได้ยิ่ง ปฏิกิริยาตอบสนอง เดาว่าคงอึ้งกิมกี่ ส่วนเซเรซิสต์คงงงว่าพ่อตัวเองมันเฒ่าตรงไหน(ฟระ) หนุ่มหล่อเฟี้ยวขนาดนั้น ฮ่าๆๆ

แต่อารมณ์ประชดประชันแอบแดกดันชิออนนี่ดูจะน่ารักมากเลย(ในความคิดแป้งนะ) โดยเฉพาะประโยคนี้ที่พี่บรรยายไว้ >>>

'ประมุขแห่งแซงทัวรี่ไม่พลาดที่จะได้เห็นสีหน้าซึ่งเป็นส่วนผสมของความประหลาดใจและตกใจของทั้งคู่ ถึงแม้ว่าตนอาจเอาชีวิตไม่รอดจากทัณฑ์ของเทพเจ้าหากมันก็คุ้มราคาแล้วเมื่อแลกกับความสะใจที่ได้เห็น เพราะสีหน้าที่ตกใจจนซีดเผือดของเซนต์อาวุโสและอดีตเคียวโกนั้นไม่ใช่สิ่งที่จะได้เห็นบ่อยนัก และสวรรค์ทราบดี.. ว่าคนอย่างเจมินี่ ซากะไม่เคยอ้อนวอนร้องขอความเมตตา เขาอาจยอมก้มหน้ารับชะตากรรมมาตลอดก็จริง แต่เมื่อถึงเวลาแล้วเขาเองก็พร้อมที่จะกลายเป็นไอ้ตัวแสบให้เทพเหล่านั้นซาบซึ้งถึงแก่นเช่นกัน '

โหยๆ มันสะใจแป้งเหมือนกันนะ เหมือนสง่านานๆจะหาช่องเอาคืนสองผู้อาวุโสกว่าได้สะที โดยเฉพาะคู่กรณีอย่างชิออนเนี่ย หึๆๆ

ว่าแต่มันจะมีโอกาสไหมพี่ที่ทั้งสง่าและตาชินี่ยอมร่วมมือกันออกศึกเนี่ย คงสนุกพิลึกไม่น้อยที่รุ่นพี่(โสสุดๆ)กับรุ่นน้องต้องสู้ไปด่ากันเองไปเนี่ย 555+ ให้ดีน่าจะมีซีนที่ไปเจออะไรสักอย่างทำให้ตัวติดแหงกด้วยกันนะ ฮาแตกแน่ๆ!!

ตอนเก่าๆจะทยอยเมนต์ให้นะคับ ตอนนี้ยังไม่ได้กลับไปอ่านใหม่เลย ฮือๆ ว่าแต่อย่าลืมตรง shoutbox นะคับ แป้งขอไฟล์พี่ไว้อะ

#2 By Lavenya on 2009-03-01 18:48

ขอบคุณสำหรับเม้นค่า(ตอนนี้ไม่รู้จะตอบอะไรดี เหอๆsad smile ถ้ารู้เมื่อไหร่ค่อยมาเพิ่มเติมที่หลังเนาะ)


ตั้งเเต่ตอนหน้าเป็นต้นไปมูนดรอปคิดว่าจะเข้าสู่เนื้อเรื่องใหม่เเล้วล่ะค่ะ อาจมีติดๆขัดๆบ้างเเต่ก็ขอให้ทำใจอ่านไปด้วยกันนะคะ^ ^

#3 By ~Moondrop~ on 2009-03-03 23:59