~::Angel, In The Dark::~

สวัสดีค่ะ 

ห่างหายไปนานสำหรับตอนต่อของเรื่องนี้  

จากที่เคยอัพสัปดาห์ละตอนเวลานี้กลายเป้นรายสะดวกไปซะเเล้ว*0*  

เเต่สุดท้ายก็ยังไม่คิดจะทิ้งไปเฉยๆหรอกค่ะเพียงเเต่เวลาไม่ค่อยจะมี 

------------------------------------------

Chapter16



ซาจิตทาเรียส ไอโอรอสแหงนหน้ามองท้องฟ้าสีหม่นพลางเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะหันเหความสนใจกลับมายังสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า นัยน์ตาสีน้ำตาลแกมทองหรี่ลงอย่างเป็นกังวลเมื่อความหวาดหวั่นและเสียขวัญของผู้คนที่ถูกกวาดต้อนเข้ามาในเขตแดนศักดิ์สิทธิ์นั้นสะท้อนให้เห็นชัดว่ามนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่เปราะบางเพียงใด... ภาพมารดายังสาวที่กอดลูกน้อยไว้แนบอกทั้งๆที่หวาดกลัวจนตัวสั่นเพราะสูญเสียบุคคลในครอบครัวทำให้โกลเซนต์หนุ่มวัยกลางคนขบกรามแน่นพร้อมทั้งสบถสาบานในใจ


...ผู้ใดก็ตามที่ไร้หัวใจมากพอที่จะทำเรื่องเช่นนี้ได้ลงคอจะต้องชดใช้ และเพียงเพราะเป็น‘เทพเจ้า’ ก็มิได้หมายความว่าจะรอดพ้นไปได้


เหตุการณ์เมื่อ200ปีก่อนเป็นเช่นไรนะ.. ผลจากสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่แล้วจะก่อให้เกิดภาพอันน่าสลดใจเช่นนี้หรือไม่



ไอโอรอสถอนหายใจแรงอย่างไม่แยแสกลิ่นควันไฟที่ตลบอบอวลอยู่ในบรรยากาศ มากพอๆกับที่ไม่อยากนึกเศร้าใจไปกับซากบ้านเรือนที่ถูกพวกอมนุษย์เผาจนเหลือแต่เถ้าถ่าน ทว่าเสียงร้องไห้อย่างหวาดกลัวพร้อมกับสัมผัสจากมือเล็กๆที่กอดขาตนแน่นนั้นกลับเขย่าหัวใจแกร่งเยี่ยงขุนพลแห่งแซงทัวรี่ได้อย่างง่ายดาย โกลเซนต์หนุ่มก้มลงช้อนร่างเด็กชายตัวน้อยขึ้นสู่อ้อมอก เห็นได้ชัดว่าเจ้าหนูคนนี้พลัดหลงกับมารดาและมันคงเป็นเรื่องยากที่จะตามหาในเวลาเช่นนี้


“ไม่ต้องกลัวเจ้าหนู.. ลูกผู้ชายจะต้องไม่ร้องไห้ให้ใครเห็น

มาเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปหาผู้พยาบาลก่อนแล้วค่อยดูว่าจะทำอย่างไรต่อไป”


ทว่าเด็กน้อยดูจะไม่รับฟังอะไรทั้งสิ้น เจ้าหนูยังคงร้องไห้เสียงดังเท่าที่ปอดเล็กๆคู่นั้นจะอำนวยหากผู้ใหญ่กลับมิได้ถือสา ตรงกันข้าม.. อุ้งมือใหญ่ทรงพลังยกขึ้นลูบหลังปลอบโยนขณะเดียวกันสายตาก็กวาดมองความเป็นไปรอบด้าน ซากศพที่เกลื่อนกลาดเต็มพื้นเมื่อครู่นี้ดูจะน้อยลงมากแล้วเมื่อเหล่าทหารยามพากันเคลื่อนย้ายออกไปจัดการทำลายทิ้ง แต่ดูเหมือนเหตุการณ์นองเลือดที่รอบนอกเขตแซงทัวรี่จะยังไม่จบง่ายๆ


ก็ให้มันรู้ไป.. ว่ามวลมนุษยชาติจะต้องถึงกาลวิบัติหลังจากที่กัดฟันต่อสู้มายาวนานเช่นนี้


..........................................................


“ท่านไชน่า.. ขุดหลุมเสร็จแล้วขอรับ”



ซิลเวอร์เซนต์สาว โอฟิวซุส ไชน่าผงกศีรษะรับรู้พลางสั่งผู้ใต้บังคับบัญชาให้เร่งมือทำงาน


“เอาล่ะ พวกเจ้ารีบโยนซากเจ้าพวกนี้ลงไปไวๆเข้า!

ระวังด้วย.. เรายังไม่รู้ว่าชิ้นส่วนของมันจะมีพิษหรือไม่” อสรพิษสาวยกเท้าเตะก้อนเนื้อแหลกเละชิ้นหนึ่งออกไปให้พ้นตัวก่อนจะหันไปสั่งการพวกพ้องอีกส่วนหนึ่ง


“ส่วนศพทหารของเราให้คนที่เหลือนำไปฝังที่สุสานด้านหลังแล้วเรียกพระมาทำพิธีให้สมเกียรติด้วย”



ใบหน้าที่สวมหน้ากากโลหะมันวาวเชิดขึ้นพลางเฝ้ามองการลำเลียงเศษซากอสูรกายที่กองทับถมกันลงไปในหลุมที่สั่งให้ขุดขึ้นอย่างเร่งด่วนพร้อมด้วยความสงสัย


...ไม่ว่าจะมองอย่างไรเจ้าพวกนี้ก็ไม่น่าใช่สมุนของเจ้าสมุทร ด้วยรูปกายอัปลักษณ์เช่นนี้ดูราวกับสัตว์นรกก็มิปาน


รึว่าจะมีสิ่งใดแอบแฝงกันนะ...

ท่าทางสงครามครั้งนี้คงไม่ธรรมดาเสียแล้ว...



“ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วขอรับ เวลานี้ในเขตแดนศักดิสิทธิ์ไม่มีอสูรกายตนใดเหลืออยู่อีกแล้ว”


“เอาคบเพลิงมา”


น้ำเสียงเรียบสั่งการห้วนสั้นก่อนจะยื่นมือไปรับคบเพลิงจากทหารยาม ไชน่ายืนนิ่งอยู่ที่ปากหลุมพลางมองลงไปเบื้องล่างก่อนจะขว้างคบเพลิงลงไป เปลวเพลิงลุกพรึ่บติดซากศพอมนุษย์อย่างรวดเร็วก่อนจะค่อยๆโหมแรงขึ้นเรื่อยๆ และในไม่ช้าก็ไม่มีผู้ใดทนยืนอยู่ที่ปากหลุมได้อีกเมื่อมันแปรสภาพเป็นบ่อเพลิงขนาดใหญ่ร้อนระอุ



“พวกมันไม่คู่ควรกับเกียรติยศใดๆทั้งสิ้น สมควรแล้วที่จะจับมารวมกันแล้วเผาทิ้งเสียให้สิ้นซาก”เซนต์สาวรำพึงแผ่วเบากับตนเองก่อนจะเงยหน้าขึ้น


“เฝ้าดูเอาไว้ให้ดี เมื่อใดที่ไฟมอดดับจงกลบฝังพวกมันให้มิดชิด นครศักดิสิทธิ์บอบช้ำมามากแล้ว.. ไม่ควรที่จะแปดเปื้อนไปมากกว่านี้”

To Be Con...Chapter16 partII